หลาย ๆ คนมองหารถเข็นวีลแชร์ที่ “น้ำหนักเบา” เป็นอันดับแรก ด้วยคิดว่าจะ พกพาสะดวก ใช้งานง่าย แต่รู้หรือไม่ว่า “น้ำหนักเบา” ไม่ได้แปลว่า ดีเสมอไป รถเข็นวีลแชร์ที่น้ำหนักเบาอาจมาพร้อมกับวัสดุที่ไม่ได้มาตรฐาน (น้ำหนักรถเข็นเฉลี่ยที่ได้มาตรฐาน JIS คือ 10-15 กิโลกรัม) รองรับน้ำหนักผู้ใช้ได้น้อย ยังมีปัจจัยอื่นๆ อีกมากมายที่ควรพิจารณาก่อนตัดสินใจซื้อ ลองมาดูข้อดี ข้อเสียของรถเข็นน้ำหนักเบากันเพื่อเป็นตัวเลือกในการตัดสินใจให้กับผู้ซื้อ ข้อดี ของรถเข็นวีลแชร์น้ำหนักเบา พกพาสะดวก เหมาะกับการเดินทาง ใช้งานง่าย สะดวกสบายต่อผู้ดูแล ข้อเสีย ของรถเข็นวีลแชร์น้ำหนักเบา สามารถใช้งานได้เฉพาะผู้ใช้งานบางกลุ่มเท่านั้น ความปลอดภัยน้อย อาจเกิดอันตรายต่อผู้ใช้งาน และอาจพลิกคว่ำได้ง่าย ราคาค่อนข้างสูง (ตามเกรดของวัสดุที่ใช้) วัสดุที่เบามักมีความทนทานน้อยกว่า ล้อเล็ก เข็นบนพื้นขรุขระได้ลำบาก รองรับน้ำหนักผู้ใช้ได้น้อย (ตามเกรดของวัสดุที่ใช้) วัสดุที่ใช้มักมีราคาแพงกว่า (ตามเกรดของวัสดุที่ใช้) การเลือกใช้รถเข็นวีลแชร์น้ำหนักเบาไม่ได้ดีเสมอไป การพิจารณาและศึกษาคุณสมบัติของผลิตภัณฑ์เป็นสิ่งสำคัญก่อนการตัดสินใจ ให้ความสำคัญกับคุณภาพชีวิตของผู้ใช้งานและเลือกใช้รถเข็นที่เหมาะสมและคุ้มค่าที่สุดสำหรับความสะดวกสบายและคุ้มค่าในการใช้งานแต่ละวันของคนที่คุณรัก ติดตามข่าวสารเพิ่มเติมได้ทาง Facebook Fanpage: MatsunagaTh

ประเทศไทยมีประชากรผู้สูงอายุเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง จากข้อมูลของสำนักงานสถิติแห่งชาติ ในปี 2566 ประเทศไทยมีประชากรผู้สูงอายุคิดเป็นร้อยละ 21.2 ของประชากรทั้งหมด และคาดว่าจะเพิ่มขึ้นเป็นร้อยละ 28.4 ในปี 2583 การออกแบบบ้านให้เหมาะสมสำหรับผู้สูงอายุและผู้พิการจึงมีความสำคัญมากขึ้น เพื่อช่วยให้ผู้สูงอายุและผู้พิการสามารถใช้ชีวิตได้อย่างสะดวก ปลอดภัย และมีความสุข การออกแบบบ้านสำหรับผู้สูงอายุและผู้พิการ ควรคำนึงถึงปัจจัยสำคัญ ดังนี้ การให้ความสำคัญกับระดับพื้น: ความลาดชันของทางลาด ผู้สูงอายุและผู้พิการอาจมีปัญหาในการเดินขึ้นลงบันได การออกแบบบ้านควรมีทางลาดแทนบันไดที่มีความลาดชันไม่เกิน 1:12 เช่น ระยะทาง 1 เมตร ของความลาดชัน ควรมีความยาว 12 เมตร เพื่อให้สามารถเดินขึ้นลงได้อย่างสะดวก ปรับระดับพื้นให้มีความสูงที่เหมาะสมสำหรับผู้พิการที่ใช้รถเข็นหรือผู้ที่ไม่สามารถเดินได้ง่าย. ให้ความสำคัญกับการเลือกวัสดุพื้นที่ไม่ลื่น เพื่อป้องกันการลื่นไถล. ทางเข้าและทางออกที่สะดวกสบาย: สร้างทางเข้าและทางออกที่กว้างขวางพอสำหรับการเคลื่อนไหวของรถเข็นและไม่มีขั้น. ห้องน้ำ ห้องน้ำ ควรแยกระหว่างส่วนเปียกกับส่วนแห้ง ไม่มีพื้นต่างระดับ พื้นผิวกระเบื้องไม่ลื่น มีค่าความฝืดเหมาะสม เพื่อช่วยเพิ่มความมั่นใจในการเดิน สำหรับพื้นที่เปียกควรติดราวจับเพื่อการประคองตัว ช่วยในการลุก นั่ง ควรมีที่นั่งสำหรับอาบน้ำ ใช้ขณะแปรงฟันหรือแต่งตัว ควรเสริมอุปกรณ์ขอความช่วยเหลือ หากเกิดการล้มและเหตุฉุกเฉินอื่นๆเพื่อให้คนในบ้านสามารถเข้ามาช่วยได้รวดเร็ว ห้องน้ำควรแยกส่วนเปียกส่วนแห้งโดยไม่มีพื้นต่างระดับ ควรติดตั้งราวจับเพื่อช่วยพยุงบริเวณที่ต้องทรงตัว เช่น ข้างโถสุขภัณฑ์ […]

โรคไทรอยด์เป็นพิษ เกิดจากการที่ต่อมไทรอยด์ผลิตฮอร์โมนไทรอยด์มากเกินไปในร่างกาย ทำให้กระบวนการเผาผลาญพลังงานในร่างกายเร่งด่วนขึ้น สามารถทำให้เกิดอาการหลายอย่าง เช่น น้ำหนักเพิ่ม-ลด ผิดปกติ มือสั่น และหัวใจเต้นเร็วหรือใจเต้นผิดจังหวะ มีหลายวิธีรักษาที่ใช้สำหรับโรคไทรอยด์ เช่นยาต้านไทรอยด์ที่ใช้เพื่อลดปริมาณฮอร์โมนไทรอยด์ที่ต่อมไทรอยด์ผลิต บางครั้งการรักษาไทรอยด์มีการผ่าตัดเพื่อเอาต่อมไทรอยด์ทั้งหมดหรือบางส่วนออก ในบางกรณีขึ้นอยู่กับสาเหตุการเกิดโรค อาการ ภาวะต่อมไทรอยด์ทำงานเกินบางครั้งอาจดูเหมือนปัญหาสุขภาพอื่นๆ นั่นอาจทำให้ยากต่อการวินิจฉัย อาจทำให้เกิดอาการได้หลายอย่าง ได้แก่: น้ำหนักเพิ่ม-ลด ผิดปกติ หัวใจเต้นเร็ว การเต้นของหัวใจไม่สม่ำเสมอหรือที่เรียกว่าภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะ หัวใจเต้นแรง บางครั้งมีอาการใจสั่น ความหิวเพิ่มขึ้น ความกังวลใจความวิตกกังวลและหงุดหงิด อาการสั่น มักสั่นเล็กน้อยที่มือและนิ้ว เหงื่อออก การเปลี่ยนแปลงของรอบประจำเดือน ร้อนง่าย ต่อมไทรอยด์ขยายใหญ่ขึ้น บางครั้งเรียกว่าคอพอก ซึ่งอาจปรากฏเป็นอาการบวมที่โคนคอ เหนื่อยง่าย กล้ามเนื้ออ่อนแรง. ปัญหาเกี่ยวกับการนอนหลับ ผิวบางลง ผมเปราะบาง, ผมร่วง ผู้สูงอายุมักมีอาการที่สังเกตได้ยาก อาการเหล่านี้อาจรวมถึงการเต้นของหัวใจไม่สม่ำเสมอ น้ำหนักลด ซึมเศร้า และรู้สึกอ่อนแรงหรือเหนื่อยระหว่างทำกิจกรรมตามปกติ สาเหตุ ภาวะต่อมไทรอยด์ทำงานเกินอาจเกิดจากสภาวะทางการแพทย์หลายอย่างที่ส่งผลต่อต่อมไทรอยด์ ต่อมไทรอยด์เป็นต่อมเล็กๆ รูปผีเสื้อบริเวณฐานคอ มันมีผลกระทบอย่างมากต่อร่างกาย เมแทบอลิซึมทุกส่วนถูกควบคุมโดยฮอร์โมนที่ต่อมไทรอยด์สร้างขึ้น ต่อมไทรอยด์ผลิตฮอร์โมนหลัก 2 ชนิด ได้แก่ […]

โรคไมเกรนเป็นภาวะที่เกิดจากการทำงานผิดปกติของระบบประสาทในสมอง โดยมักมีอาการปวดศีรษะที่รุนแรงและเกิดอย่างน้อย 4-7 ชั่วโมงไม่เกิน 1 วัน นอกจากปวดศีรษะแล้วยังมีอาการคลื่นไส้ และบางครั้งอาจมีอาการตาพร่ามัวหรือเห็นแสงระยิบระยับที่มองเห็นไม่ชัด อาการทั้งหมดนี้สามารถก่อให้เกิดความไม่สบายและรบกวนในการดำเนินชีวิตประจำวันได้มาก ไมเกรนเป็นโรคทางสมองที่มีสาเหตุจากปัจจัยหลายประการ เช่น การกระตุ้นระบบประสาทในสมองและการทำงานผิดปกติของเลือดและหลอดเลือดในสมอง เป็นต้น อาจมีปัจจัยต่อไปนี้ที่เกี่ยวข้องกับการเกิดไมเกรน การกระตุ้นระบบประสาท การเปลี่ยนแปลงในระบบประสาท รวมถึงการหลั่งสารเคมีที่เกี่ยวข้องกับการส่งสัญญาณประสาท อาจเป็นส่วนที่สำคัญในการกระตุ้นไมเกรน ปัจจัยพันธุกรรม มีความเสี่ยงที่สูงขึ้นในกรณีที่มีคนในครอบครัวเคยเป็นโรคไมเกรน การเปลี่ยนแปลงของหลอดเลือด การขยายหรือหดตัวของหลอดเลือดที่เชื่อมต่อกับสมอง อาจส่งผลให้เกิดอาการไมเกรน การเปลี่ยนแปลงทางเคมี การเปลี่ยนแปลงในระบบสารเคมีในสมองอาจมีผลในการเกิดไมเกรน ปัจจัยทางสภาพแวดล้อม สภาพแวดล้อมและปัจจัยภายนอกอาจมีบทบาทในการกระตุ้นไมเกรน เช่น แสงสว่าง, เสียง, กลิ่น, หรือการเปลี่ยนแปลงทางอากาศ อาการไมเกรน ปวดหัวไมเกรนมักมีอาการเหล่านี้ ปวดหัวตุ๊บ ๆ บริเวณขมับ อาจปวดร้าวมาที่กระบอกตาหรือท้ายทอย และปวดหัวข้างเดียว (บางรายอาจพบว่าปวดหัวทั้งสองข้าง) มีอาการคลื่นไส้อาเจียน เป็นอาการที่พบบ่อยในผู้ที่มีไมเกรน อาจเกิดก่อนหรือพร้อมกับอาการปวดหัว. มีอาการแพ้แสงแพ้เสียง หรือบางคนอาจได้ยินเสียงที่ไม่มีจริง ปวดหัวเป็นครั้งคราว บางครั้งมีอาการมองเห็นผิดปกตินำ หรือที่เรียกว่า อาการออร่า (migraine aura) ผู้ป่วยจะเห็นเป็นแสงไฟสีขาว ๆ มีขอบหยึกหยัก เป็นอาการเตือนนำมาก่อนที่จะเริ่มมีอาการปวดหัว […]

“โรคข้อไหล่ติด” หรือ “Frozen Shoulder” เป็นภาวะที่พบในข้อไหล่และมักเรียกว่า “ข้อไหล่ติด” เป็นภาวะมีอาการปวด, เคลื่อนไหวข้อไหล่ได้น้อยลง พบในเพศหญิงมากกว่าเพศชาย โดยเฉพาะวัยกลางคน เกิดจากการใช้งานมากเกินไป, ข้อไหล่ได้รับอุบัติเหตุ ทำให้ข้อไหล่เกิดการบาดเจ็บ มีการอักเสบของเยื่อหุ้มข้อและเกิดผังผืดขึ้น ทำให้เคลื่อนไหวข้อไหล่ได้ยาก ทำกิจวัตรประจำวันลำบาก เช่น ใส่เสื้อผ้า, หวีผม ฯลฯ อาการมี 3 ระยะ ระยะปวด : อาการปวดจะค่อย ๆ เพิ่มขึ้น ปวดมากจนรบกวนการนอน เคลื่อนไหวไหล่ได้น้อย ระยะติด : อาการปวดเริ่มลดลง ทำการเคลื่อนไหวข้อไหล่ได้ยากทำกิจวัตรประจำวันลำบาก ระยะฟื้นตัว : พบอาการปวดน้อย การเคลื่อนไหวเริ่มดีขึ้น รู้สึกไม่มีกำลังในการเคลื่อนไหวข้อไหล่ สาเหตุ: สาเหตุของโรคข้อไหล่ติดเกิดจากเส้นเอนหุ้มข้อไหล่อักเสบ บวมและหนาตัวขึ้น, มักพบในผู้ที่มีประวัติของบาดเจ็บในข้อไหล่, โรคเรื้อรัง เช่น เบาหวาน, และสุขภาพจิตที่ไม่ดี. การรักษา: การรักษาโรคข้อไหล่ติดมักประกอบไปด้วยการกายภาพบำบัดเพื่อเพิ่มความยืดหยุ่นและความแข็งแรงของกล้ามเนื้อข้อไหล่ บางกรณีอาจต้องใช้ยาต้านอักเสบหรือฉีดสเตียรอยด์ตรงในข้อไหล่ กรณีรุนแรงอาจจำเป็นต้องพิจารณาการผ่าตัด. ถ้าคุณรู้สึกว่าคุณมีอาการเหล่านี้หรือเป็นโรคข้อไหล่ติด, ควรปรึกษาแพทย์หรือนักกายภาพบำบัดเพื่อการวินิจฉัยและรักษาที่เหมาะสมตามคำแนะนำของผู้เชี่ยวชาญ. การยืดไหล่และการออกกำลังกายเป็นประจำสามารถช่วยให้ข้อไหล่เคลื่อนไหวได้ดีขึ้น ติดตามข่าวสารเพิ่มเติมได้ทาง […]

โรคออฟฟิศซินโดรม (Office Syndrome) เป็นสภาวะที่เกิดขึ้นจากการทำงานในสภาพแวดล้อมสำนักงานหรือที่นั่งนานๆ โดยไม่มีการเคลื่อนไหวมากนัก สภาวะนี้ส่วนใหญ่มีอาการอันครอบคลุมระหว่างหลัง, คอ, ไหล่, ข้อมือ, และเท้า สามารถทำให้เกิดอาการเจ็บปวดและความไม่สบายในร่างกาย ด้านล่างนี้คือวิธีการป้องกันออฟฟิศซินโดรม การปรับแต่งสภาพแวดล้อมทำงาน: ควรปรับตั้งโต๊ะคอมพิวเตอร์และเก้าอี้ให้เหมาะสมเพื่อรองรับส่วนสูงและระดับตามความเหมาะสมของสรีระคุณ ใช้เก้าอี้ที่มีเบาะนั่งสบายเพื่อลดการเกร็งของกล้ามเนื้อ การฝึกการนั่ง: ฝึกการนั่งแบบถูกต้อง ควรนั่งตรงและรักษาท่าทางที่เหมาะสม เปลี่ยนท่าทางการนั่งอย่างสม่ำเสมอและพักผ่อนอย่างสม่ำเสมอ การเคลื่อนไหว: การเคลื่อนไหวอย่างสม่ำเสมอสำคัญ ให้ยืนขึ้นจากที่นั่งหรือเดิน ทุก ๆ 1-2 ชั่วโมงเพื่อคลายความตึงของกล้ามเนื้อและป้องกันออฟฟิศซินโดรม การออกกำลังกาย: ฝึกการออกกำลังกายเบาๆ ระหว่างวัน เช่น การยืนขึ้น-นั่งลง, การงอตัว, และการทำกายภาพบำบัดเพื่อคงความยืดหยุ่นและเสริมกล้ามเนื้อ การปรับตัวกับการทำงาน: ควรปรับตัวให้เหมาะสมเมื่อทำงานโดยไม่งออกหรือก้มตัวมากเกินไป และจัดวางอุปกรณ์ที่ใช้ในการทำงานให้สะดวกและเหมาะสม การดูแลสุขภาพทั่วไป: การดูแลสุขภาพด้วยการทานอาหารที่เหมาะสม, การออกกำลังกายประจำ, การรักษาน้ำหนักตัวในเกณฑ์ที่เหมาะสม, และการนอนพักเพียงพอ การฝึกสร้างกล้ามเนื้อ: การฝึกกล้ามเนื้อหลัง, คอ, และไหล่อาจช่วยเสริมกล้ามเนื้อและป้องกันออฟฟิศซินโดรม การรับบริการจากนักกายภาพบำบัด: หากคุณมีอาการร้ายแรงหรือเจ็บปวดเรื้อรังจากออฟฟิศซินโดรม ควรรีบปรึกษาแพทย์หรือนักกายภาพบำบัดเพื่อรับการรักษาและคำแนะนำ ท่าออกกำลังกายง่าย ๆ ป้องกันออฟฟิตซินโดรม การป้องกันออฟฟิศซินโดรมเริ่มต้นด้วยการรักษาการนั่งและการเคลื่อนไหวอย่างถูกต้องในสภาวะทำงาน และควรตระหนักถึงสุขภาพทางกายในการดูแลเองทุกวัน ติดตามข่าวสารเพิ่มเติมได้ทาง Facebook […]

การบำบัดในผู้ป่วยที่มีอัมพฤกษ์ (dementia), อัมพาต (stroke) และผู้ป่วยที่มีความจำเสื่อมสามารถช่วยปรับปรุงคุณภาพชีวิตของพวกเขาได้ โดยมีกิจกรรมบำบัดที่แตกต่างกันอาจจำเป็นตามสภาพบุคคลและระดับความรุนแรงของอาการ นี่คือบางกิจกรรมที่สามารถช่วยในการบำบัดสำหรับกลุ่มผู้ป่วยเหล่านี้ กิจกรรมทางกาย : เพื่อเสริมสร้างกล้ามเนื้อและสมอง เช่น โยคะ และการกายภาพบำบัด หรือการออกกำลังกายเบาๆ เช่น การเดิน, ยืน, การฝึกหัวใจและปอดสามารถช่วยเพิ่มความแข็งแรงของผู้ป่วย โดยที่ไม่ต้องใช้กำลังมาก. การฝึกสมองและสมาธิ: การฝึกสมาธิและความรู้สึกชื่นชมอาจช่วยปรับปรุงความจำและความรู้สึกสติของผู้ป่วย การออกแบบกิจกรรมที่ช่วยกระตุ้นสมอง เช่น แก้ปัญหาหรือเล่นเกมทางความคิด การวาดรูป, การประกอบงาน, การทำอาหาร, การเล่นดนตรี การฝึกสมาธิและความรู้สึกชื่นชมอาจช่วยปรับปรุงความจำและความรู้สึกสติของผู้ป่วย การสนับสนุนสภาพจิตใจ: การให้ความเข้าใจและการสนับสนุนจิตใจของผู้ป่วย การเล่าเรื่องเสริมแรงใจหรือให้คำปรึกษาจิตใจ การปรับตัวกับการสูญเสียความสามารถ: ให้ช่วยให้ผู้ป่วยเรียนรู้ที่จะปรับตัวกับความสูญเสียความสามารถที่อาจเกิดขึ้น และเรียนรู้ที่จะทำกิจกรรมต่างๆ ในชีวิตประจำวัน การสนทนาและสังสรรค์: การมีโอกาสสนทนาและสังสรรค์กับผู้ป่วยสามารถช่วยในการช่วยให้พวกเขารู้สึกถูกนำกลับมาสู่ชุมชนและเพิ่มคุณภาพชีวิตของพวกเขา การปรับแต่งสภาพแวดล้อม: การปรับแต่งสภาพแวดล้อมเพื่อให้เหมาะกับความจำเสื่อม โดยเช่นการลดความสับสน, การเพิ่มความปลอดภัย, และการใช้เครื่องมือช่วยเหลือ การดูแลเรื่องโภชนาการ: การรับประทานอาหารที่เหมาะสมและบำรุงสุขภาพสมอง การดูแลสุขภาพทั่วไป: การดูแลสุขภาพด้วยการรักษาอาการที่เหมาะสม, การทานยาตามคำสั่งของแพทย์, และการดูแลสุขภาพทางร่างกายสามารถช่วยลดความรุนแรงของอาการและป้องกันภาวะภาวะสุขภาพร้ายแรง หากคุณหรือคนที่คุณรู้จักมีอาการอัมพฤกษ์หรือความจำเสื่อมที่มีความรุนแรง ควรปรึกษาแพทย์หรือนักบำบัดทางกายภาพเพื่อให้คำแนะนำและแผนการบำบัดที่เหมาะสมสำหรับสถานะสุขภาพของผู้ป่วยนั้น การรักษาและบำบัดในกรณีอัมพฤกษ์และความจำเสื่อมต้องใช้แผนการดูแลที่พิจารณาถึงความรุนแรงของอาการและความต้องการของผู้ป่วยในแต่ละกรณีที่แตกต่างกันไป. ติดตามข่าวสารเพิ่มเติมได้ทาง Facebook Fanpage: […]

หากจะเลือกรถเข็นวีลแชร์สักคัน แต่ตัดสินใจไม่ถูกว่าจะเลือกรถเข็นวีลแชร์ธรรมดาหรือรถเข็นวีลแชร์ไฟฟ้าแบบไหนดี? หลาย ๆ ท่านคงคิดว่ารถเข็นวีลแชร์ไฟฟ้าน่าจะสะดวกสบายและง่ายต่อการใช้งานมากกว่า แต่ไม่ใช่เสมอไป ลองมาดูข้อดีข้อเสียของรถเข็นวีลแชร์แต่ละแบบกันดีกว่า เผื่อช่วยในการตัดสินใจได้ง่ายขึ้น รถเข็นวีลแชร์ธรรมดา (Manual Wheelchair) รถเข็นวีลแชร์ธรรมดา (Manual Wheelchair) มีทั้งแบบสามารถขับเคลื่อนด้วยตัวเองได้ (สำหรับผู้ที่มีความสามารถในการใช้มือและแขนในการผลักรถเข็น) และแบบต้องมีผู้ช่วยเข็น เหมาะกับผู้ที่ช่วยหรือตัวเองได้น้อย หรือไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้เลย ข้อดี : ราคาถูกกว่ารถเข็นไฟฟ้าและมีความคงทนทานมาก พกพาออกไปข้างนอกสะดวก และยังได้ออกกำลังกายไปในตัวด้วยการเคลื่อนย้ายด้วยตัวเอง ข้อเสีย : ต้องใช้ความพยายามมากขึ้นหากเคลื่อนย้ายด้วยตัวเอง มีความล่าช้าในการเคลื่อนที่เมื่อเทียบกับรถเข็นไฟฟ้า และต้องมีผู้ดูแล รถเข็นวีลแชร์ไฟฟ้า (Electric Wheelchair) (Manual Wheelchair) รถเข็นไฟฟ้า (Electric Wheelchair) เหมาะสำหรับผู้ที่ช่วยเหลือตัวเองได้บ้างและสามารถควาบคุมทิศทางได้ดี ผู้ที่ต้องใช้รถเข็นวีลแชร์ในชีวิตประจำวันเป็นส่วนใหญ่ สามารถขับเคลื่อนด้วยตัวเองได้ โดยไม่ต้องใช้แรง ข้อดี ลดภาระของผู้ดูแล ผู้ใช้งานสามารถมีอิสระในการเคลื่อนย้ายมากขึ้น ขับเคลื่อนได้โดยไม่ต้องใช้แรง ช่วยบริหารกล้ามเนื้อและสมองของผู้ป่วยหรือผู้สูงอายุ เหมาะสำหรับผู้ที่มีข้อจำกัดในการใช้มือ สามารถใช้เดินทางในระยะไกลได้ดี ข้อเสีย ราคาค่อนข้างสูง ตัวรถเข็นมีน้ำหนักเยอะพกพาออกไปข้างนอกลำบาก และต้องมีการชาร์จและต้องการการบำรุงรักษาระบบไฟฟ้าและแบตเตอรี่เป็นประจำ ผู้ใช้งานจะต้องสามารถควบคุมจอยสติ๊กและบังคับทิศทางได้ดี หากไม่สามารถควบคลุมทิศทางได้อาจทำให้เกิดอุบัติเหตุและอาจเป็นอันตรายต่อผู้ใช้งานได้ อย่างไรก็ดีควรประเมินความเหมาะสมของร่างกายของผู้ใช้งานเมื่อตัดสินใจเลือกระหว่างรถเข็นวีลแชร์ธรรมดาหรือรถเข็นวีลแชร์ไฟฟ้า […]

การพลัดตกหกล้มในผู้สูงอายุ พบมากเป็นอันดับต้น ๆ ในปัจจุบัน ซึ่งมีความเสี่ยงเพิ่มขึ้นตามอายุที่เพิ่มขึ้นตามการเปลี่ยนแปลงทางร่างกายและความเสื่อมตามวัย ส่วนมากเป็นการหกล้มภายในบริเวณบ้าน เช่น ห้องนอน ห้องน้ำ ห้องครัว เป็นต้น มีอาการตั้งแต่เล็กน้อย เช่น อาการฟกช้ำ แผลถลอก กระดูกหัก จนถึงขึ้นรุนแรง และเสียชีวิตได้ การออกกำลังกายเพื่อป้องกันการหกล้ม สำหรับผู้สูงอายุความสามารถในการทรงตัว การก้าวเดินแย่ลง การออกกำลังกายนี้จะเป็นการเพิ่ม ความสามารถในการทรงตัวและการก้าวเดิน เพื่อช่วยลดความเสี่ยงที่จะเกิดการหกล้มในผู้สูงอายุได้ วิธีทำ ยืนใช้มือ 2 ข้าง จับพนักพิงเก้าอี้ งอเข่างอสะโพกขึ้น 1 ข้างค้างไว้ 3-5 วินาที พยายามยืนทรงตัวให้มั่นคง โดยทำทีละข้าง ทำ 10 ครั้ง/ 3 รอบ หลังจากมีการพลัดตกหกล้มในผู้สูงอายุ ส่วนใหญ่จะมีภาวะกระดูกหักร่วมด้วยเนื่องจากในผู้สูงอายุมีมวลกระดูกที่ลดลงทำให้มีกระดูกหักได้ง่าย บริเวณที่พบได้บ่อย เช่น กระดูกข้อสะโพก กระดูกสันหลัง กระดูกข้อมือ และกระดูกข้อไหล่เป็นต้น ภาวะแทรกซ้อนที่จะเกิดขึ้นตามมา คือ ภาวะกล้ามเนื้ออ่อนแรง ภาวะข้อติด ภาวะการติดเชื้อ ความสามารถของร่างกายลดลง […]

การเลือกอุปกรณ์ช่วยเดิน สิ่งสำคัญที่ควรพิจารณาเป็นอันดับแรก คือ ความสามารถในการช่วยเหลือตนเองของผู้ป่วย หรือผู้สูงอายุ เพื่อให้สามารถซัพพอร์ตและป้องกันการเกิดอุบัติเหตุที่อาจจะเกิดกับผู้ป่วยหรือผู้สูงอายุหากเลือกใช้อุปกรณ์ที่ไม่เหมาะสม ควรเลือกอุปกรณ์ช่วยเดินที่สามารถปรับระดับได้ เพื่อให้เหมาะกับสรีระของผู้ใช้งานแต่ละคน ไม้เท้า (Cane/Walking Stick) เหมาะกับผู้ป่วย หรือผู้สูงอายุที่ยังสามารถเดินได้ด้วยตนเองอยู่บ้าง การใช้ไม้เท้าจะช่วยในเรื่องของการทุ่นแรง ช่วยพยุงเดิน และช่วยทรงตัวขณะเดินได้ระดับหนึ่ง ไม้เท้าควรเลือกแบบที่มีน้ำหนักเบาและแข็งแรง เพราะส่วนใหญ่ผู้ที่ใช้ไม้เท้าจะไม่ค่อยมีแรง หากไม้เท้าที่มีน้ำหนักมาก จะทำให้ผู้ใช้งานใช้แรงเยอะในการยกและอาจเป็นภาระของผู้ใช้งานมากกว่าเป็นตัวช่วย ประเภทของไม้เท้า (Cane/Walking Stick) ไม้เท้าแบบปรับระดับได้ สามารถปรับความสูง-ต่ำให้เหมาะสมกับสรีระของผู้ใช้งานได้ ไม้เท้าแบบพับไม่ได้ แข็งแรงรับน้ำหนักได้ดี ไม้เท้าแบบพับได้ พกพาสะดวก เพื่อใช้ในการเดินทาง ไม้เท้า 4 ขา ฐานรองรับน้ำหนักที่กว้าง ช่วยพยุงตัวได้ดี สามารถวางตั้งได้ไม่ต้องมีที่แขวนไม้เท้า รถเข็นช่วยเดิน (Walker/Rollator) เหมาะกับผู้สูงอายุหรือผู้ป่วยที่ไม่มีแรงพอจะเดินเองได้ และใช้ไม้เท้าไม่สะดวกรถเข็นช่วยเดินจะช่วยทรงตัวได้ดีกว่าและมีฟังก์ชั่นการใช้งานแตกต่างกันไป ประเภทของรถเข็นช่วยเดิน (Walker/Rollator) รถเข็นช่วยเดินสำหรับคนที่พอมีแรงขาอยู่บ้าง ใช้แรงกดวอคเกอร์ด้วยมือทั้ง 2 ข้างเพื่อช่วยพยุงเดิน รถเข็นช่วยเดินสำหรับคนที่มีแรงขาไม่มาก/สำหรับกายภาพ รถเข็นช่วยเดินที่ใช้แรงจากแขนในการช่วยพยุงตัวจะช่วยให้ใช้แรงจากขาน้อยลง หากไม่แน่ใจว่าควรเลือกอุปกรณ์ช่วยเดินแบบไหนถึงจะเหมาะกับผู้ใช้งาน สามารถปรึกษาผู้เชี่ยวชาญก่อนตัดสินใจซื้อ เรามีบุคลากรผู้เชี่ยวชาญด้านอุปกรณ์และสินค้าสำหรับดูแลผู้สูงอายุ ผู้พิการ และผู้ป่วย คอยให้คำปรึกษา สามารถสอบถามข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ […]

หลาย ๆ ท่านคงพอจะทราบประโยชน์ของรถเข็นวีลแชร์มาบ้างแล้ว แต่รู้หรือไม่ว่ารถเข็นวีลแชร์ที่สามารถปรับเอนนอนได้ สามารถป้องกันการเกิดแผลกดทับได้ด้วย? ฟังก์ชั่นหลาย ๆ อย่างในรถเข็นวีลแชร์ออกแบบมาเพื่อให้ช่วยซัพพอร์ตผู้ใช้งานและผู้ดูแล เพื่อให้ความสะดวกสบายกับผู้ใช้งานให้ได้มากที่สุด แต่มีอีก 1 ฟังก์ชั่นที่หลาย ๆ คนน่าจะยังไม่รู้จัก คือการปรับองศาการนั่งให้การกดทับไม่ไปอยู่ที่ใดที่หนึ่งมากเกินไป เพราะการปรับองศาจะช่วยเปลี่ยนบริเวณกดทับได้ และควรปรับท่านั่งให้ผู้ป่วยทุก ๆ 2 ชั่วโมง เพื่อไม่ให้เกิดการกดทับที่ใดที่หนึ่งมากเกินไป ฟังก์ชั่นนี้เหมาะกับผู้ป่วยที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ค่อยได้ หรือผู้ป่วยติดเตียงที่เสี่ยงต่อการเกิดแผลกดทับ การใช้งานวีลแชร์ยังช่วยให้ผู้ป่วยได้ออกไปใช้ชีวิตและทำกิจกรรมต่าง ๆ นอกเหนือจากบนเตียงได้อีกด้วย การปรับองศาท่านั่ง ติดตามข่าวสารเพิ่มเติมได้ทาง Facebook Fanpage: MatsunagaTh

โรคข้อเข่าเสื่อม เป็นโรคข้ออักเสบที่พบได้บ่อยที่สุดในข้อเข่า เป็นโรคข้ออักเสบประเภทเสื่อมและสึกหรอที่เกิดขึ้นบ่อยที่สุดในผู้ที่มีอายุ 50 ปีขึ้นไป และสามารถเกิดขึ้นในคนที่มีอายุน้อยด้วยเช่นกัน อาการ เริ่มมีอาการปวดหัวเข่า เป็นอาการที่พบบ่อยที่สุด มักปวดมากขึ้นเมื่อมีการเคลื่อนไหว เช่น เดินขึ้นหรือลงบันได นั่งพับเพียบ นั่งยอง ๆ แต่อาการจะลดลงหลังจากการพัก ซึ่งเป็นหนึ่งในอาการที่สังเกตได้ง่าย ส่งผลกระทบต่อการใช้ชีวิตประจำวันโดยตรง โดยทั่วไปอาการปวดจะเป็น ๆ หาย ๆ บริเวณข้อเข่า และเป็นติดต่อกันมากกว่า 6 เดือน เข่ามีเสียงกรอบแกรบ เมื่อข้อเข่าเริ่มสึก จะมีการเสียดสีของเยื่อบุภายในข้อ หรือเอ็นที่หนาตัวขึ้น มีความขรุขระของกระดูกอ่อนที่บุปลายหัวกระดูก โดยจะมีเสียงกรอบแกรบในข้อเข่า ขณะเคลื่อนไหวเข่า และจะรู้สึกปวดเข่าร่วมด้วย ข้อเข่าติด ฝืด ตึง แข็ง สามารถสังเกตได้ในช่วงตื่นนอน คนไข้จะมีความรู้สึกมีอาการฝืดตึง เข่าติด เคลื่อนไหวลำบากในตอนเช้า แต่เป็นไม่นานอาการก็จะค่อย ๆ ดีขึ้น หรือเกิดในช่วงเวลาที่อยู่ในท่าใดท่าหนึ่งนาน ๆ ต่อเนื่องโดยไม่ได้ขยับ จะรู้สึกว่าข้อต่อขาดความยืดหยุ่น เหยียดหรืองอเข่าจะรู้สึกทำได้ไม่สุด บวม ร้อน กดเจ็บ เป็นผลจากน้ำในข้อเข่าที่มีมากขึ้น และจากกระดูกงอกที่ขอบข้อเข่า […]

โรคหลอดเลือดสมอง เกิดจากภาวะที่สมองขาดเลือดไปหล่อเลี้ยง เพราะเกิดการอุดตันของเส้นเลือดที่นำเลือดไปเลี้ยงสมองส่วนต่างๆ ส่งผลให้สมองขาดเลือด อยู่ในภาวะที่ไม่สามารถทำงานได้ อาการ ตาพร่ามัวมองเห็นภาพซ้อน มีอาการชา อ่อนแรง และหน้าเบี้ยว หรือมีอาการแขนขาอ่อนแรงร่วมด้วย พูดลำบาก หรือฟังไม่เข้าใจ เวียนศีรษะ การทรงตัวไม่ดี เดินเซ กลืนลำบาก ปวดศีรษะ (บางครั้งจะมีอาการปวดศีรษะรุนแรง) *ถ้าพบอาการเหล่านี้ควรรีบพบแพทย์ เพื่อให้การรักษาและวินิจฉัยโดยด่วน ข้อควรระวังและการป้องกัน งดสูบบุหรี่ ควบคุมอาหาร อย่าให้น้ำหนักตัวเกินเกณฑ์มาตรฐาน ออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ ควบคุมระดับไขมันในเลือดให้อยู่ในเกณฑ์ปกติ หากเป็นเบาหวาน ควรรักษาระดับน้ำตาลให้ใกล้เคียงปกติมากที่สุด หลีกเลี่ยงเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ถ้าเป็นโรคความดันโลหิตสูง ควรดูแลความดันโลหิตให้อยู่ในเกณฑ์ปกติ *หากมีอาการ เช่น แขนขาอ่อนแรง ปากเบี้ยว พูดลำบาก เวียนศีรษะ มองเห็นภาพซ้อน ควรรีบพบแพทย์โดยเร็วที่สุด ติดตามข่าวสารเพิ่มเติมได้ทาง Facebook Fanpage: MatsunagaTh

โรคอัลไซเมอร์ เป็นหนึ่งในโรคที่เกิดจากความเสื่อมถอยของการทำงานหรือโครงสร้างของเนื้อเยื่อของสมองซึ่งมักพบในผู้สูงอายุ เกิดจากโปรตีนชนิดหนึ่ง เรียกว่า อะไมลอยด์ ซึ่งเมื่อไปจับกับเซลล์สมองจะส่งผลให้เซลล์สมองเสื่อมและฝ่อลง อาการ ผู้ที่เป็นอัลไซเมอร์จะมีปัญหาด้านความจำเป็นหลัก จะไม่สามารถจดจำ และเรียนรู้สิ่งใหม่ ๆ ได้ จึงมักจะลืมว่าวางของไว้ที่ไหนทั้งที่พยายามจำ ถามซ้ำ ๆ พูดซ้ำ ๆ เป็นต้น เมื่อโรคดำเนินไปจะทำให้เกิดความบกพร่องของการรู้คิดด้านอื่นร่วมด้วย เช่น หลงทาง คิดเลขไม่ได้ ไม่สามารถจัดการกิจวัตรประจำวันขั้นพื้นฐานได้เอง มีปัญหาด้านอารมณ์และปัญหา พฤติกรรม การดูแลเข้าใจผู้ป่วย ควรแก้ไขอารมณ์และพฤติกรรมที่เป็นปัญหามากที่สุดของผู้ป่วยก่อนเพราะจะช่วยทําให้การดูแลผู้ป่วยง่ายขึ้น สิ่งใดก่อให้เกิดอารมณ์หรือความไม่พอใจแก่ผู้ป่วย ควรหาสาเหตุแก้ไขหรือหลีกเลี่ยง ช่วยลดความเครียดแก่ผู้ป่วย ถ้าผู้ดูแลเข้าใจถึงจุดนี้ ก็จะไม่รู้สึกว่าตนเองดูแลผู้ป่วยได้ไม่ดีพอ ความเครียดก็จะไม่เกิดขึ้น บางครั้งผู้ป่วยอาจแสดงอารมณ์ที่ทำให้ผู้ดูแลรู้สึกผิดหวัง ผู้ดูแลต้องเข้าใจว่าเป็นผลมาจากอาการของโรค ไม่ใช่ผู้ป่วยไม่พึงพอใจ โกรธ หรือตั้งใจจะต่อว่าผู้ดูแล เนื่องจากก่อนป่วยผู้ป่วยมิได้มีบุคลิกภาพเช่นนั้น ให้ผู้ป่วยอัลไซเมอร์เข้าใจตนเอง ควรอธิบายให้ผู้ป่วยทราบถึงสุขภาพที่เปลี่ยนไปของผู้ป่วยในขณะที่ยังสามารถรับรู้และเข้าใจได้ตั้งแต่อาการยังไม่รุนแรงนัก เพื่อให้ผู้ป่วยเตรียมพร้อมและยินดีให้ความร่วมมือในการดูแลตนเอง คอยให้กำลังใจและสนับสนุนให้ผู้ป่วยเข้าใจว่า มีกิจวัตรประจำวันหลายอย่างที่ผู้ป่วยสามารถทำเองได้ เพื่อให้ผู้ป่วยไม่รู้สึกด้อยค่าหรือเป็นภาระ จะทำให้ผู้ป่วยเกิดความภาคภูมิใจ รู้สึกมีคุณค่า และมีความมั่นใจมากขึ้น กำหนดกิจวัตรประจำวันให้เหมาะสมกับผู้ป่วย จดรายการกิจวัตรประจำวันหรือประจำสัปดาห์ เพื่อเตือนความจำและให้ผู้ป่วยสามารถทบทวนได้ด้วยตนเอง กำหนดรูปแบบกิจวัตรให้เหมือนๆ กันทุกวัน ตรงเวลา ไม่เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาเพื่อไม่ให้ผู้ป่วยเกิดความสับสน […]